Το θεραπευτικό και εκπαιδευτικό Ινστιτούτο «Αντίστιξη» έχει δημιουργηθεί από τους παιδοψυχιάτρους και ψυχοθεραπευτές Δημήτρη και Ελένη Καραγιάννη και έχει στελεχωθεί με έμπειρους και ικανούς συνεργάτες – ειδικούς της Ψυχικής Υγείας.

Με σεβασμό στη μοναδικότητα του ανθρώπινου προσώπου και στην προσωπική του ιστορία, η Αντίστιξη στοχεύει, εκτός από την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας, στην ανάδειξη του πλούτου της δύναμης και της υγείας που υπάρχει σε κάθε ζωντανό σύστημα.

Η θεραπευτική λειτουργία της Αντίστιξης απευθύνεται σε οικογένειες, σε ζευγάρια και σε μεμονωμένα άτομα και παρέχει τη δυνατότητα επιλογής της κατάλληλης θεραπείας που αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η θεραπευτική παρέμβαση προσεγγίζει τα υπαρξιακά ερωτήματα της ανθρώπινης υπόστασης, ενισχύει την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης και ευνοεί την επίτευξη λειτουργικών σχέσεων.

Η εκπαιδευτική λειτουργία της Αντίστιξης απευθύνεται σε πτυχιούχους επαγγελματίες, ειδικούς της Ψυχικής Υγείας (ψυχιάτρους, παιδοψυχιάτρους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς) οι οποίοι επιθυμούν να ειδικευτούν στην Υπαρξιακή Συστημική Ψυχοθεραπεία. Οι εκπαιδευόμενοι εντάσσονται σε θεραπευτική και εκπαιδευτική διεργασία, που επιτρέπει την παράλληλη καλλιέργεια της προσωπικής και της επαγγελματικής τους ταυτότητας.

Η Αντίστιξη είναι πιστοποιημένο εκπαιδευτικό κέντρο για εκπαίδευση στην συστημική ψυχοθεραπεία από την European Family Therapy Association (EFTA) και συνεργάζεται με την Ελληνική Εταιρεία Συστημικής Θεραπείας (ΕΛΕΣΥΘ), την Ελληνική Εταιρεία Συστημικής Σκέψης και Θεραπείας Οικογένειας (ΕΕΣΚΕΨΟ) και την Εθνική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας.




«Εκείνοι που δεν μπορούν να παίξουν, δεν μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν την πραγματικότητα και παραμένουν εγκλωβισμένοι σ’ αυτό το μακάβριο χώρο που είναι η διαμόρφωση ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων ή η παραφροσύνη».

Wininicott

Ο άνθρωπος αναζητά την ομορφιά που υπερβαίνει την ματαιότητα του εφήμερου, την ομορφιά που αναδεικνύει την πνευματικότητα των υλικών πραγμάτων, που ενώνει σώμα και ψυχή.

Μήπως έρωτας δεν είναι μια θελκτική εικόνα, αλλά ένας καταιγισμός ζωής;

Η ελπίδα για την ύπαρξη υγιών - λειτουργικών παιδιών στηρίζεται στην ποιότητα συντροφικής σχέσης των γονιών τους.

The hope for healthy and functioning children is based on the quality of the relationship between the two parents.

Η ευχή του γονιού εκφράζει την αποδοχή της διαφορετικότητας του παιδιού, την υπέρβαση της καθοδήγησής του, καθώς και την εμπιστοσύνη σε μία ελπιδοφόρα προοπτική για το μέλλον.

Η διαπραγμάτευση των διαφορετικών απόψεων για μικρές καθημερινές πράξεις, αντί να οδηγεί στην παραγωγή νέων λύσεων στα καινούργια προβλήματα βιώνεται ως καθημερινή φθορά για τους συντρόφους.

Negotiating the different opinions on simple, everyday issues, instead on leading to new solutions on the existing problems, is experienced, on behalf of the parents, as constant damage.

Η ενοχοποίηση των γονιών οδηγεί στον εγκλωβισμό τους και συνεπάγεται την απώλεια της δυνατότητας αξιοποίησης του πολύτιμου δυναμικού τους.

Making the parents feel guilty would lead to them being trapped and results to losing the opportunity of working with their valuable resources.

Η ευτυχία ως απουσία του πόνου, της θλίψης, των δυσκολιών, της αρρώστιας, της φθοράς και του θανάτου είναι μία θλιβερή ροζ φαντασίωση που οδηγεί κατά μαθηματικό τρόπο στην κατάθλιψη.

Επειδή το σήμερα δεν δείχνει πάντα το αύριο, ακριβώς όπως τα γυμνά κλαριά ενός δέντρου τον χειμώνα δεν προεικονίζουν την ανθοφορία της άνοιξης, καλούμαστε να βλέπουμε τα παιδιά, με ελπίδα για το αύριο, έστω κι αν αντικρίζουμε γυμνά κλαριά.

As today is not always imaging tommorow, like the naked branches of tree during the winter is not iaging the flowering of the spring, we are called to see our children with hope for tommorow, even though all we see is naked branches.

«Η θεραπεία συνδέεται με τη διαδικασία της ωρίμανσης που πραγματοποιείται με τρόπο φυσικό στη ζωή των ανθρώπων και στις οικογένειες».

K. Whitaker

Το ευχαριστιακό βίωμα χαρακτηρίζεται από την απλότητα. Επομένως, είναι πολύ απαιτητικό. Περικλείει την προσωπική απόφαση να καθορίσει ο ίδιος ο άνθρωπος τη ζωή του και όχι τα γεγονότα, οι άλλοι ή οι συνθήκες.

Η ευτυχία ως απουσία του πόνου, της θλίψης, των δυσκολιών, της αρρώστιας, της φθοράς και του θανάτου είναι μία θλιβερή ροζ φαντασίωση που οδηγεί κατά μαθηματικό τρόπο στην κατάθλιψη.

The parents that love and respect their children will eventually feel the joy created when their child trusts and shares it's emotions. However, they will have to know that there will always be secret spots, which they will have to respect and not try to possess.

Ο έρωτας αποτελεί μία διαρκή πορεία και συνάντηση προσώπων. Στόχος είναι η επιθυμία, η ερωτική στάση απέναντι σε όλη τη ζωή, άρα η καταξίωση της ίδιας της ζωής.

Η γνήσια ερωτική σχέση δεν ζητά υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, αλλά εμπνέει υπερβάσεις. Δεν ζητά την κατάργηση του εγώ, αλλά την αξιοποίηση του στα πλαίσια του εμείς.